گ‍‍ودزیلا سواری D:

هر «گودزیلا»یی که می‌بینید، «زندگی» را جایگزینش کنید:)

سفر نوشت ۳

آدم دلش می‌خواهد یک خانه داشته باشد، رو به همین کوه‌های سبز پوشیده از جنگل. بعد یک صبح زود، نان بربری و چای و پنیر و سبزی محلی بزند بر بدن و برود مدرسه. بعد از ظهر برود روی بالکن، زیست بخواند و وسطش هم یک شیطتنتی بکند و به جای زیست، فاضل نظری بخواند. شب هم هنگام خواب، بوی رطوبت و نم و دریا، هوایی‌اش کند؛ هوایی دریا، هوایی رهایی، هوایی پرواز...


+ سوادکوه توصیه می‌شود:))


* سوادکوه/‌ شهریور ۹۶

۲ نظر
علیـــ ـرضـا
۱۶ شهریور ۰۹:۵۸
سواد کوه جای زیباییست ! سلام برسون بهش !
تو مگه کنکور نداری بچه ؟ :))
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
About me
زندگی ذاتش مثل گودزیلاست؛ عجیب، غیرقابل پیش بینی، گاهی وحشتناک، گاهی جالب، گاهی آرام.
چطور می شود گودزیلا ها را رام کرد؟ و چطور می شود افسار گودزیلا را به دست گرفت؟
این همان چیزیست که آدم ها را به حرکت وا می دارد...

:)
پیام های کوتاه
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان