گ‍‍ودزیلا سواری D:

هر «گودزیلا»یی که می‌بینید، «زندگی» را جایگزینش کنید:)

سکته

فرض کنید شما به یک حقیقت کاملا معتقدید. اصلا هیچ جای شکی برایتان ندارد. با دل و عقل و تک تک سلول‌های بدنتان، آن حقیقت را پذیرفته‌اید و اصلا درستِ درست است. حالا فکر می‌کنید با یک یقین ۱۰۰ درصدی، چطور می‌شود این عقیده و یقین را متزلزل کرد؟

فرض کنید شما یک دختر هستید‌(آقا پسرها، از خدایتان هم باشد :دی). شما نشسته‌اید که یکهو یک نفر می‌آید و می‌گوید:«تو چرا اینقدر دخترونه لباس پوشیدی؟ خجالت نکشیدی از هیکلت؟!» بعد شما با تعجب یه او می‌گویید که واضح است که شما یک دختر هستید. دوباره یک نفر دیگر می‌آید و شما را می‌بیند و پقی می‌زند زیر خنده که «پسر چرا مانتو صورتی و شال سرت کردی؟ سرت به جایی خورده؟» و شما هاج و واج و با تعجب به اطرافیانتان خیره می‌شوید که حقیقت مسلم دختر بودنتان را زیر سوال می‌برند و به شما می‌گویند یک پسر هستید. در همین حال و احوالات یکهو مادرتان هم خطاب به شما می‌گوید:«پسرم بیا این آشغالا رو ببر دم در» 

فکر کنید شما حقیقتی را با تمام وجود قبول دارید اما تمام مردم اطرافتان، چیزی خلاف آن را می‌گویند. بسته به قدرت شخصی شما و اعتماد به نفستان، مدتی در برابز آن مقاومت خواهید کرد. اما سرانجام سوال‌های متعدد ذهنتان را می‌خورند. شما کم کم شک می‌کنید. به آن چیزی که به آن ایمان داشته‌اید شک می‌کنید و سرانجام یقینتان را از دست ‌می‌دهید. سرانجام شما تحت تاثیر محیط قرار می‌گیرید و با خودتان فکر می‌کنید که مگر ممکن است همه اشتباه کنند؟ واقعیت این است که این امر خیلی طبیعیست(البته مسلما در شرایطی که همه بدون هیچ استثنائی مخالف یقین شما حرف بزنند و حرف همه‌شان هم یکسان باشد، این موضوع برقرار است) 

تا به حال نمونه‌های عینی زیادی از آن دیده‌ام(پ.ن ها را بخوانید) اما نکته ترسناک این ماجرا آنجاست که با این وجود، چقدر  از زندگی ما می‌تواند حقیقت داشته‌باشد؟!


--------------------

پ.ن۱ : فیلمی می‌دیدم که اسمش را هم یادم نیست دی: موض.ع فیلم این بود که یک فرد بسیار معمولی، یک زندگی بسیار معمولی داشت. اما در واقع او از اول زندگی‌اش داشت اتفاقاتی را تجربه می‌کرد که نویسنده‌ی یک فیلم آنها را نوشته بود. تمام آدم‌های اطرافش در واقع بازیگران یک فیلم بودند و در تمام مکان‌هایی که رفت و آمد داشت، دوربین نصب شده‌بود. و فیلم او به صورت پیوسته و شبانه‌روزی از تی‌وی پخش میشد. او در واقع تمام زندگی‌اش را مطابق با خواسته‌ی کارگردان زیسته بود و همه‌ی اطرافیانش وانمود می‌کردند که او یک زندگی طبیعی دارد.... و او باور کرده بود که واقعا زندگی می‌کند...


پ.ن ۲ : همین امسال رفته بچدیم اردوی مشهد. یکی از بچه‌ها به تازگی به شهر ما منتقل شده بود و هنوز نه خوب مشهد را میشناخت و نه شهر خودمان را. وقتی داشتیم برای صرف نهار میرفتیم، در اتوبوس خوابش برده بود. وقتی رسیدیم به رستوران و بیدارش کردیم، تصمیم گرفتیم یک شیطنت کوچک به خرج بدهیم. به او گفتیم که به شهر خودمان رسیده‌ایم(در حالیکه تقریبا دو تا سه ساعت بین شهر ما و مشهد فاصله است) اول باور نمیکرد. میگفت من پنج دقیقه خوابیده‌ام و مرگ می‌شود به این سرعت رسیده باشیم؟ ما(همه‌ی دوست‌هایی که با آنها بود) یکصدا شده بودیم و میگفتیم که تو تمام مسیر را خواب بودی و نفهمیدی.... او مدام میگفت که اینجا اصلا به شهر خودمان نمیخورد و مگر ممکن است که من اینقدر عمیق خوابیده باشم. ولی وقتی دید همه‌ی آدم‌های اطرافش دارند چیزی جز عقیده‌ی او میگویند، ناخودآگاه تسلیم شد.... تا حدی که میگفت:« اینقدر گیجم که نفهمیدم کی رسیدیم شهر خودمون... فکر میکردم هنوز مشهدیم» بماند که چقدر خندیدیم. و چقدر سرکارش گذاشتیم، ولی او در شرایطی بود که همه‌چیز خلاف تصور او بود...  و سرانجام تسلیم شد. و این خودآگاه نبود و اتفاقا سرکار رفتنش طبیعی بود.


پ.ن۳ : همین چند دقیقه پیش، در حالیکه مطمئن بودم امتحان دینی سه شنبه‌است، ولی حسابی شک کردم. تا جایی که آخرش برنامه امتحانی ام را بردم جلوی مادرم گذاشتم که مطمئن شوم و یک نفر حرفم را تایید کند. فکر کنید در یک سایت، همه میگفتند فردا امتحان داریم. همه نگران بودند که هنوز کتاب را کامل نخوانده‌اند و این درحالی بود که من هنوز حتی یک درس هم نخوانده بودم... مطمئن بودم اما چون عده‌ی زیادی خلاف حرفم را می‌زدند، چون در یک شرایط استرسی قرار گرفته بودم، تا این حد به چیزی که از آن مطمئن بودم شک کردم...


* این ایده مدتهاست د. ذهنم می‌چرخید.

** عذرخواهم که پست طولانی شد.

*** پظر شما چیست؟:)


:)


+ در آغوش حق:)

۱۰ نظر
** سیلاک **
۳۱ ارديبهشت ۲۳:۱۵
شک از وسواس میاد و اصلا خوب نیست سعی کن به بعضی از شک ها اهمیت ندی .. روزهای امتحان وب رو بیخیال شو برو درس ات رو بخون عزیز جان :)))

موفق باشید .. 

پاسخ :

درمورد شک من صدق میکنه ولی خب درمورد این حالت خاصی که گفتم، به نظرم فقط به محیط مربوطه:)

قصدشو دارم اتفاقا:))))

ممنونم:))))
آقا علیرضا
۳۱ ارديبهشت ۲۳:۱۶
نظرم مثبته 😂
*پسر *این چه پستیه گذاشتی ، سگته کردیم 😂😂😂😂
تا مشهد ۳ ساعت راه دارین !؟ کجایی مگه !؟

پاسخ :

:)

شما به تنهایی میگین فایده نداره چون مامانم که منو اینطوری خطاب نمیکنن:)

همون حوالی مشهد دیگه... خراسان رضوی:)
آقاگل ‌‌
۰۱ خرداد ۰۳:۲۶
پی نوشت یک اسم فیلم نمایش ترومن یا ترومن شو بود. :)
.
در مورد پست هم حرفی برای گفتن ندارم. تحلیل جالبی بود.

پاسخ :

آهااااا:) ممنونم:)))

(:
احسان ..
۰۱ خرداد ۰۸:۵۹
پظر من اینه که مگر الان میشه پسرها رو از دخترا تشخیص داد؟
ضمنا شما هنوز امتحان دینی میدید؟

پاسخ :

:)
من اصولا پستام زیاد غلطای تایپی داره:) 

بعله:) با چشم دل میشه تشخیص داد:)

یه جوری پرسیدید یه آن احساس کردم حکومت عوض شده یا مثلا تو لس آنجلس زندگی میکنم:) بله با اجازه‌تون هنوز امتحان دینی میدیم:)
محمدرضا مهدیزاده
۰۱ خرداد ۱۱:۵۶
به نظر من یه لیوان آب بخورین و به دری تون برسین :)
الان به این چیزایی که نوشتین دوست ندارم فک کنم کنم کنم ٬ چون یه آشفتگیِ  نهانی داره :) ولی خب حق با شماست :)
موفق باشید

پاسخ :

:)
آشفتگی... آره... این‌که به چیزایی که فکر کنیم که از قطعیتش مطمئن نیستیم و فقط در حد فرضیه‌ن،  آشفتگی داره:) بهش عادت کردم:)

:)
همچنین :)
محمدرضا مهدیزاده
۰۱ خرداد ۱۱:۵۹
*درس تون
چرا سه بار نوشتم «کنم» ؟

پاسخ :

بعله:)

واقعا چرا؟ سوال منم همینه:)
هلما ...
۰۱ خرداد ۱۴:۵۶
شاید باورت نشه ولی بعضی وقتا منم از اینجور شک ها پیدا میکنم :))
همین چند دقیقه پیش تو گروه خانواده امون دستم خورد یه استیکر اشتباهی رفت، سین نشده پاکش کردم ولی با گوشی چندنفر چک میکردم بازم :))
اعلام موافقت با نظر **سیلاک**

پاسخ :

:)
خب البته بحث سر شک به تنهایی نبود... شک در این شرایط خاص بیشتر مورد نظر بود:))))


آقا همتون دست به دست هم دادین:| خوبه یهو وبمو حذف کنم و برم؟:( میدونید توصیه اینجوری باعث لجبازیم میشه دیییی:
شایستـ .ه
۰۱ خرداد ۱۶:۵۱
این پستو دوس داشتم
به خدا پناه میبرم که منو به حقیقت برسونه همیشه
همین.:)
حقیقت خدا؟ اونقدر سفت بهش رسیدم که زیادی حقیقیه واسم. تردیدی اگه درمیان بود میتونم بگم الآن نمیتونستم نفس بکشم و به زندگی ادامه بدم
هلما ...
۰۱ خرداد ۱۷:۵۳
:))
نه بابا وبو نبود دلمون تنگ میشه...
اصلا بیخیالش خب شکه دیگه!
elai ...
۰۳ خرداد ۲۱:۳۳
سلام
فیلم سنجابارو گذاشتم دوست داشتید بیاید ببینید:)))

پاسخ :

خیییلی ممنونم:)
تنها امکان ارسال نظر خصوصی وجود دارد
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
نظر شما به هیچ وجه امکان عمومی شدن در قسمت نظرات را ندارد، و تنها راه پاسخگویی به آن نیز از طریق پست الکترونیک می‌باشد. بنابراین در صورتیکه مایل به دریافت پاسخ هستید، پست الکترونیک خود را وارد کنید.
About me
زندگی ذاتش مثل گودزیلاست؛ عجیب، غیرقابل پیش بینی، گاهی وحشتناک، گاهی جالب، گاهی آرام.
چطور می شود گودزیلا ها را رام کرد؟ و چطور می شود افسار گودزیلا را به دست گرفت؟
این همان چیزیست که آدم ها را به حرکت وا می دارد...

:)
پیام های کوتاه
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان